Ik was 7 jaar oud toen op 26 april 1986 dé kernramp plaats vond in Tsjernobyl. Van die gebeurtenis zelf op dat moment, kan ik me weinig meer van herinneren. Maar mijn broer herinnert mijn reactie nog al te goed, zo vertelde hij mij laatst.

Het was nog een paar dagen voor mijn 8e verjaardag, toen de beelden voorbij kwamen op tv. Wie had toen ooit kunnen beseffen dat door de grote hoeveelheden radioactieve stoffen die toen vrijkwamen, zo veel schade aan zou kunnen richten? Dat een stad met 15.000 inwoners voor de ramp, sindsdien onbewoonbaar is. Dat de verspreiding van dit radioactief materiaal zelfs tot Nederland reikte en dat de overheid van veel landen haar volk niet op de hoogte bracht. Maar erger nog.. dat zelfs vandaag nog, generatie(s) later.. mensen nog steeds slachtoffer zijn. Men overleed aan kanker en leukemie. Radioactiviteit verandert je DNA, dus misvormde baby's werden geboren en/of waren al chronisch ziek zijn bij hun geboorte, wat weer mee wordt gegeven op de volgende generatie door hun genen. Dankzij oplettend Zweden werd gemeten dat het percentage van radioactieve straling in de lucht te hoog was, waardoor de gebeurtenis én het gevaar aan het licht kwam. Voor veel bewoners te laat.

Natuurlijk was ik me daar niet geheel van bewust op die leeftijd. Als de overheid daar niet geheel van op de hoogte was, hoe kon ik dat zijn? Maar.. vertelde mijn broer mij, ik zag wél de beelden van het getroffen gebied. En dat deed mij veel. Ik was zo verdrietig, liet hij me weten. Ik vond het zo erg wat er met die mensen was gebeurd én ik was zo bang. Doodsbang dat die verraderlijke wolk nog zo sterk zou zijn, dat mij en mijn familie schade aan kon richten. Alhoewel ik niet alle feiten kende, realiseerde ik me wel dat dit ernstig was. Toen al had ik een groot inlevingsvermogen, want ik kon blijkbaar niet stoppen met huilen, Ik kan het me niet meer herinneren, maar mijn broer vertelde me dat mijn vader mij niet kon troosten en dat hij ten einde raad aan mijn broer vroeg of hij wilde proberen om me te laten stoppen met huilen….

Kan jij je nog herinneren wat je deed of wat het met je deed, toen je dit nieuws hoorde?

Inmiddels is het maart 2011 en ben ik 32 jaar oud. Ik ben me bewust van de verschrikkelijke rampen die Japan heeft moeten doorstaan. De beelden van het getroffen gebied van de tsunami, vind ik verschrikkelijk om te zien en ik ben me er van bewust dat er nog steeds de kans bestaat van een volgende kerncentrale ramp. Het idee dat ook dit land (en daarbij ook vele andere landen) zouden moeten lijden onder de verschrikkelijke gevolgen van een eventuele ramp, doet me heel veel. En ook deze keer, hoe raar ook, heb ik ontzettend gehuild bij het horen van dit nieuws. Ik kon niet stoppen, omdat ik de gehele gedachte niet van me af kon schudden hoe rampzalig nog een kerncentrale ramp zou zijn. Vooral nu de gevolgen duidelijker zijn dan toen in Rusland. Maar ook huilde ik om de moedige mensen die werken in de centrale, wetende dat volledige bescherming tegen de stralingen onmogelijk zijn. Dit zijn Japanners, waar eer en respect boven alles staat. Als iemand mij vraagt welk nieuws mij de afgelopen 9 jaar het meeste geraakt heeft, is dit het.

De onbewoonbare Tsjernobyl en de nabijgelegen stad Prypjat zijn tegenwoordig spooksteden en veranderd in een vrij natuurgebied (omdat flora en fauna alle ruimte heeft om te groeien) én een 'openlucht museum' omdat de tijd letterlijk heeft stil gestaan. Dit jaar zou het mogelijk worden gemaakt om hier veilige en leerzame rondleidingen te kunnen krijgen. Net zoals Tuol Sleng en de Killing Fields in Cambodja of Auschwitz verwacht ik dat dit heftige ervaringen zullen zijn.

De gebeurtenissen in Japan zijn nog niet ten einde. Ik houd mijn hart vast en denk er vrijwel elke dag aan…

 
Mijn favoriete online winkel is Amazon. Waarom? Ik bestel hier mijn boeken en dvd's. De dvd's zijn stukken goedkoper dan in Nederland (ik download geen films) en de keuze is enorm. Daarbij kan je op Amazon volledige seizoenen kopen, i.p.v. seizoen 2 deel 1. Dankzij Fox heb ik diverse series ontdekt en dankzij Amazon (en mijn creditcard) worden ze voor een goede prijs binnen zeer korte tijd netjes bij mij thuis afgeleverd (Bol.com is er niets bij). Al mijn favoriete series liggen bij mij in de kast, maar is er is ruimte voor meer. Daarbij 'ontdek' ik ook graag nieuwe series. Daarom stel ik je bij deze mijn favoriete series van dit moment voor. Degene die écht meer aandacht verdienen, heb ik wat uitgebreider beschreven. In ruil daarvoor vraag ik je wat jouw favoriete series zijn, maar vooral wáárom dat zo is.

CSI
Crime Scene Investigations heeft geen introductie nodig. Gestart in oktober 2000 (VS), maar inmiddels 11 seizoenen verder, heeft de serie nog niets van haar glans verloren. Natuurlijk heeft het vertrek van Grissom invloed gehad, maar het is knap dat CSI desondanks niet in een gat is gevallen. Een behoorlijke prestatie, want weinig series kunnen succesvol dit aantal seizoenen dragen. De spin offs Miami en New York spreken mij echter niet aan, omdat ik hier vind dat de aandacht teveel uitgaat naar de politie i.p.v. forensisch onderzoek. Op dit moment heb ik seizoen 1t/m 9 in mijn bezit en ik heb ze alle seizoenen meerdere keren gezien.

Grey's Anatomy
Grey's Anatomy sloeg in als een bom. Zelfs mannen konden er niet omheen (door een verslaafde vrouw, collega of zus wisten zelfs zíj wie McDreamy was).  Dus ook wat Grey's (gestart in 2005 in de VS) betreft, sla ik de intro over. Christina is altijd mijn favoriet geweest (sarcasme… op mijn lijf geschreven), Izzie vond ik echter al snel ontzettend irritant. Vorige maand werd in Amerika bekend gemaakt dat Grey's een 8e seizoen gaat krijgen. Thuis heb ik seizoen 1 t/m 6 liggen. En zelfs Dennis kijkt hier graag naar!

True Blood
Tijdens onze reis kreeg ik seizoen 1 van een medebackpacker. Ik was meteen verkocht en oh… wat fijn dat Fox alle seizoenen van dit moment uitgezonden heeft! Wat een geweldige serie over vampieren die dankzij synthetisch bloed, niet meer afhankelijk zijn van menselijk bloed. Maar een samenleving tussen mens en vampier, gaat uiteraard niet over rozen. Ik moet echter wel zeggen dat seizoen 3 mij tegenviel, maar los daarvan… pretty nice!

Glee
Glee wordt op dinsdag avond om 20:30 uitgezonden op RTL 5 en zit nu in seizoen 2. In 2009 kwam Glee voor het eerst in Amerika op de buis. Ik kwam er mee in aanraking tijdens de laatste reis en keek echt uit naar de Nederlandse uitzending. Glee gaat over een schoolkoor waarvan de leden het elke dag weer moeten opboksen tegen vele vooroordelen. De frisse combinatie van humor en zang/dans is verademend. Er zijn indrukwekkende (beginnende) acteurs gecast en diverse liedjes bezorgen me wekelijks kippevel. Glee is een succes en dat blijkt ook uit het feit dat bekende artiesten er om staan te springen om een rol te krijgen in deze serie. Zoek op 'Glee' op youtube en een waslijst van geweldige songs komen naar voren. Amazon.com had een aanbieding van 15 USD voor seizoen 1. Daar was ik te laat voor, dus ik wacht nog even met bestellen.

Secret Diary of a Call Girl
Secret Diary of a Call Girl, gebaseerd op de blogs van 'Belle de Jour', is minder bekend (maar een succes in de UK sinds de 1e uitzending in september 2007) en werd uitgezonden op Fox. Billie Piper speelt Hannah ofwel Belle, een Londense 'high class call girl'. Hannah, afgestudeerd aan de universiteit, houdt van haar werk als call girl Belle. Belle is een expert geworden in het leiden van een dubbel leven. Ze zet zich met alle plezier 100% in voor haar werk, al zijn niet alle wensen van haar klanten even …euh… smaakvol. Wat denk van het blaten als een schaap tijdens de sex of je klant laten klaarkomen in een taart? Voor haar familie heeft ze ergens een normaal baantje, maar gelukkig is haar beste vriend Ben haar steun en toeverlaat. 

Mocht je van SATC houden, dan is Secret Diary ook wat voor jou. Persoonlijk vind ik deze serie leuker, omdat het minder gemaakt is, zoals Amerikaanse series dat vaker zijn. Daarnaast vind ik de Britse humor leuker en de sex scènes zijn hilarisch. Het is nooit 'tacky', maar altijd … Belle. Belle heeft geen perfecte kapsel, appartementje of make-up en naakt is ze mooi, maar zeker niet perfect. Billie zorgt er voor dat zelfs een Londense escort dame er uit ziet als je leuke buurmeisje. Af en toe praat Hannah/Belle rechtstreeks naar jou toe als kijker en dat maakt het wat persoonlijker. Zelf ben ik in het bezit van de box set seizoen 1-3. Dit kost je maar 16 pond bij Amazon, wat geen geld is. Voor 28 pond is box set seizoen 1-4 daar te koop. Wil je kijken of het wat is, seizoen 1 is te koop vooir 5 pond. Zeg nou zelf, daarvoor hoef je het niet te gaan downloaden!

Outnumbered
Nog zo'n serie die ik dankzij Fox leerde kennen. Gewéldig!! Deze kan ik jullie absoluut aanraden. Voor iedereen die kleine kinderen haat, er juist gek op is, midden in de opvoeding zit van eigen kids, ze juist wil negeren… Deze Britse serie zorgt er voor dat je óf nooit kinderen wilt óf denkt dat jouw koters lang niet zo erg zijn! Wat een humor… geniaal! Outnumbered (1e uitzending in 2007, UK) volgt het gewone gezinsleven van de familie Brockman in Londen, Susan en Pete die 'outnumbered' zijn door hun 3 kinderen. De 13-jarige Jake kan behoorlijk sarcastisch zijn en heeft een grote interesse in meisjes en de 9-jarige Ben is de kleine terrorist in huis. Ben is een patalogische leugenaar (vergelijk ze met jouw kinderen en je realiseert je dat je engeltjes in huis hebt), stopt mieren in de magnetron en roept dat het een scheikunde project is, doet vooral dingen waar geen ander kind op zou komen en hij vraagt contine of hij 'Little Britain' mag kijken op tv. Als dat nog niet genoeg is, vraagt hij continu hypothetische vragen zoals 'wie zou er in een gevecht tussen een ijsbeer en een indiaan winnen? Dan is er nog de bijdehante 7-jarige Karen (Ramona won een award voor haar rol). Karen die nog meer vragen stelt dan je als volwassene op kan komen, alles nadoet wat ze op tv ziet en een brief schrijft naar Barack Obama als ze het ergens niet mee eens is. Bekijk in ieder geval deze 2 filmpjes, maar let op.. het Engels gaat rap.

Het bijzondere van deze serie is dat het script maar gedeeltelijk geschreven is. Om de kinderen realistisch over te laten komen (en ze vooral geen dingen te laten zeggen die dus een volwassene geschreven heeft), wordt het merendeel geïmproviseerd! Daarnaast schuwen ze niet om bepaalde onderwerpen aan te kaarten: moslims, christendom, vliegtuigen die worden opgeblazen, satan, lesbiënnes…. tenslotte kunnen kinderen hier ook vragen over hebben, toch? De serie heeft diverse prijzen gewonnen en terecht. Het wordt niet opgenomen in een studio, maar echt in het huis wat je op tv ziet. Deze serie heb ik van de week binnen gekregen, omdat Amazon momenteel een aanbieding heeft. Een box set met seizoen 1 t/m 3 (plus de Christmas Special) kost 17 pond op Amazon. Seizoen 3 is pas afgerond, dus je bent dan in het bezit van alle seizoenen. 

Supernatural
Wie van Buffy the Vamire Slayer houdt, kijkt Supernatural. Supernatural hoort in mijn top 5 van favoriete series ooit. Wie van het occulte, klassieke rock muziek, mythologie, religie, het onnatuurlijke, symboliek of anders graag naar 2 sympathieke mannen kijkt met humor, kijkt ook naar Supernatural. Supernatural is de eerste serie die het niveau van Buffy haalt. Supernatural zorgt voor geweldige dialogen, heeft een geweldige chemie tussen de acteurs, schrijvers doen goed speurwerk in sagen, mythen, culturele antropologie en geschiedenis (zelfs Sinterklaas en onze zwarte pieten zijn eens genoemd). Ook het feit dat de vrouwen in deze serie altijd krachtige (bij)rollen/karakters toegeschreven krijgen, is ook een plus.

Supernatural gaat kort gezegd over de 2 broers Winchester die, in de voetsporen van hun vader (Danny uit Grey´s) treden door demonen jagers worden. In een geweldige Chevrolet Impala uit ´67 (I so love that car) rijden ze het hele land door om te jagen op het onnatuurlijke. Doordat ze heel Amerika doorreizen (Dean heeft vliegangst), speelt elke aflevering zich af in een andere plaats. Dit maakt de serie al dynamischer, doordat het niet alleen in een studio wordt opgenomen (de opnames vinden daadwerkelijk plaats in Canada). De muziek wordt zorgvuldig gekozen en er wordt vaak naar gerefereerd in de series. De broers Sam & Dean zijn uitstekend op elkaar ingespeeld en de humor is heerlijk. Bij een Chevy Impala hoort geweldige klassiekers op rock muziek en dat is dan ook wat je hoort. 

In seizoen 1 draait het vooral om het bestrijden van de bekendere figuren zoals weerwolven, plaaggeesten, urban legend verhalen en levende doden. Seizoen 5 vind ik voornamelijk sterk door de religieuze insteek (op een realistische en geweldige manier) met een God die de mensheid in de steek laat en een engel die besluit te rebelleren tegen God. Als er vampiers bestaan, waarom geen Engelen, inderdaad? In seizoen 5 heeft de engel Castiel bijgekomen als karakter n.a.v. zijn geweldige acteerprestaties in seizoen 4. Een engel met een droog gevoel voor humor, wat wil je nog meer? Net 5 zendt Supernatural op onmogelijke tijden uit, waardoor het een kleiner publiek heeft bereikt dan dat het verdient. Mocht je van series houden zoals Eastwick, Ghost Whisperer en Charmed, dan zal Supernatural te serieus en realistisch voor je kunnen zijn. Het acteerwerk is in Supernatural veel beter, de verhaallijn dieper, de dialogen sterker, de omgevingen realistischer en de speciale effecten van hoog niveau. Daarnaast zijn de vorig genoemde series opgenomen in studio´s en dat doet erg af aan de kwaliteit van een serie. Supernatural hoort in mijn top 3 van favoriete series ooit. Ik heb seizoen 1t/m 5. Als je bij Amazon bestelt, zit er een Nederlandse ondertiteling op de box set met seizoen 1t/m 3. Het werd uitgezonden op NET 5 op een onmogelijk tijdstip. Supernatural verdient meer!!

Ik ben erg benieuwd of iets jou aanspreekt. En natuurlijk hoor ik heel graag meer over jouw favoriete serie!! Ik 'ontdek' graag iets nieuws. Laat me ook even weten wat je van bovenstaande filmpjes vindt.

Vorig jaar 10 & 11 januari
Locatie: Brisbane, Australië
Accomodatie: couchsurfen bij Vince thuis
Hoogtepunt van de dag: Eten van kangaroe vlees, bezoeken van Queensland Museum en Brisbane centrum
Afgelopen weken: getuige geweest van een schitterend vuurwerk spektakel om 2010 in te luiden, in Sydney. Ontmoeting met onze vrienden van de Cook Islands om gezamenlijk de oostkust van Australië te bereizen.

Vandaag 13 januari
Locatie: Arnhem
Accommodatie: Thuis

Ik denk dat ik eerlijk ben als ik zeg dat ik niet veel klaag. "Ik heb het gehad met de sneeuw, die overlast door de sneeuw is echt verschrikkelijk, de trein is weer uitgevallen…" het zijn zinnen die je mij vrijwel nooit hoort zeggen. Maar ik heb ze veel gehoord de afgelopen weken én ik heb er veel over gelezen op blogs. Als ik één punt van irritatie mag noemen, dan is het wel klagende Nederlanders. Dit volk is daar een held in, blinkt er in uit vergeleken met andere bevolkingsgroepen. Ik kan het niet hebben! Ik kan het niet hebben dat veel mensen zo negatief kunnen zijn in Nederland. Hoe welvarend moeten wij wel niet zijn, als je bijvoorbeeld over het weer klaagt?

Ja, het heeft weken gesneeuwd. Ja, dan kwam je niet op je werk. Maar het was schitterend weer, waarom concentreren we ons daar niet op? Het regende niet, er was geen sprake van waterkou en Nederland was op haar mooist! En ja.. nu is de sneeuw weg, maar het is niet goed genoeg: het regent immers. In beide gevallen is er geen man overboord, je hebt nog steeds je dak boven je hoofd en eten in je koelkast en ja.. ach, daarom zijn paraplu's en regenjassen uitgevonden.

Laten we het hebben over de Queenlanders. Het voelt als gisteren, maar het is vrijwel exact een jaar geleden dat wij langs de rivier in Brisbane liepen. Onze vriendelijke en behulpzame couchsurfer host leidt ons de weg en laat ons trots zijn stad zien. Na een avond genieten van pasta met kangaroe vlees en het drinken van je hete thee door een verrukkelijk Tim Tam koekje, staan we in het centrum van Brisbane.

Nu, een jaar later, ligt een groot gedeelte van deze stad onder water! Net zoals meerdere delen van de staat Queensland. De beelden zal iedereen gezien hebben op het journaal. Zeker 20 doden zijn er inmiddels geteld in de staat, maar er worden er nog veel vermist. Door een tropische cycloon in december begon het waterpeil te stijgen. Door jarenlange droogte kon de grond dit water niet aan en de verschrikkelijke gevolgen zijn duidelijk.

Door onze reis en het couchsurfen hebben we veel vrienden gemaakt in het getrofffen gebied. Op facebook lees ik de heftige verhalen van mensen die hun huis kwijt zijn. Of misschien nog erger, geen contact meer kunnen maken met familie en daardoor in onzekerheid leven. Maar desondanks lees ik ook berichten, waar wij Nederlanders, met ons gedrag, een voorbeeld aan zouden moeten nemen! Ik heb al mijn vrienden gemaild, omdat ik bezorgd ben. Gelukkig heb ik tot nu toe positieve reacties gekregen. De 'no worries' mentaliteit blijft hoog in het vaandel staan, alhoewel deze mensen tenminste Ã©cht alle reden tot klagen en verdriet hebben, kunnen ze tenminste wél naar het strand en het zonnetje schijnt!

Vanuit Rockhampton (ook deze stad is in het nieuws geweest) ontving ik de volgende mail:

Hello Sheila and Dennis

Yes, we're ok, well above flood level, but Rocky not so good. The river is expected to peak today almost at, or at a record level. Because Qld. has had such a big rain event and there are so many rivers/creeks flowing into our Fitzroy River, we are getting it big time. Much of the city is underwater, the only way in/out is the road to our north (to heavy vehicles) otherwise all roads, rail and air are closed. Supermarkets are almost empty but the independent grocers/little stores still have some essential supplies. We are well prepared with enough food, booze and fuel. The people who have been allowed to stay in their homes with flood waters in their yard are having some interesting visitors – snakes, lots of them, and one even spotted a small crocodile! You can hardly blame them (the animals), they need somewhere dry too.

Anyway, we weren't planning on going anywhere anytime soon! The worse part will be hordes of mosquitoes and sandflies in the next few weeks and then the small of rotting vegetation as the floods recede. Nevermind, it could be a lot worse! The sun is currently shining and we can still go to the beach!

Thanks for your concern. Wishing you all the best for the new year.

Cheers from Wayne and Margot.

Gisteren ontving ik deze mail van Vince uit Brisbane:

Hello Sheila and Dennis,

Thank you for your email. I am on holidays down in Tasmania, but the boys are still in Brisbane. Our house is okay, but Riley is cut off. The power went off last night,so he has gone to stay with a friend's family. The rest of my family are safe, though one of my brother's rented house is under water. It is going to take a while to get the city back in order.

Thank you again for your warn thoughts and concern.

Cheers,
Vince

Door je wereld groter te maken, komen rampen van de andere kant van de wereld erg dichtbij. Door te reizen, wordt de kans groter door ze zelf ook mee te maken. Zo herinner ik me nog hoe wij dagen vast zaten in Vietnam tijdens een tyfoon en getuige waren van de wederopbouw van en dorp. Of dat ik ben wezen stappen in de Sari Club op Bali in 2002. Twee weken later werd de wereld geschokt door de bomaanslag op deze club met meer dan 200 doden als gevolg. Maar ik weet ook hoe mooi Tunis is, maar wat heeft een bevolking aan een mooie stad als het onderdrukt wordt. En herinneren jullie hoe ik een hostel in Greymouth als 'thuis' noemde? Daar waar nabestaanden van mijnwerkers moeten verwerken dat de omgekomen mijnwerkers (november 2010) nooit een eigen graf zullen krijgen. Dit leert je dingen te relativeren, dit leert je om niet te klagen over sneeuw maar om er van te genieten. Dat je gewoon zou moeten accepteren dat je niet mag roken in openbare ruimtes. Om een thermoskan thee en een deken mee te nemen in de auto, mócht je een lange tijd vast komen te zitten in de file en een boek mee te nemen, mócht de trein niet rijden en om het echt te menen als ik zeg dat er ergere dingen in de wereld zijn dan mijn hernia.

Onze supermarkten zijn ruim gevuld, er zwemmen geen krokodillen in onze achtertuinen en we hebben beschikking over gas, water en licht. 2010 heeft 950 natuurrampen gehad met als gevolg 300.000 doden en dan spreken we nog niet over de burgeroorlogen of landen waar men vecht om vrijheid.

Maar als je het toch nodig vindt om te klagen over iets, in mijn ogen, onbelangrijk, sta dan ook heel even stil bij de échte rampen. Ja, het regent vandaag. Maar ik wil er geen woord over horen!

Seksverslaving… diverse mensen nemen dat minder serieus dan een alcohol- of drugsverslaving. Veel mensen spreken over een seksverslaving als men, in hun ogen, Nu ik een paar dagen de tijd heb gehad om de stad LA te verkennen, kan ik me beter plaatsen in de patiënten van 'Sex Rehab with Dr. Drew'.

Hierbij beloof ik plechtig dat ik deze maand weer ouderwetse blogjes zal schrijven met échte inhoud (want eerlijk gezegd, vind ik dat zelf ook stukken interessanter). Maar tot die tijd plaats ik een lijstje omdat a) ik al jaren geen lijstjes geplaatst heb, dus het mag wel weer eens, b) ik lijstjes nu eenmaal leuk vind. En misschien komt er ook nog een jaar overzicht, want ik heb nu eenmaal een geweldig jaar afgesloten!

1. Wat deed ik in 2010 wat ik nog nooit had gedaan?
Oei, dat is een té lange lijst, maar ik noem er een paar…
- Een reis van 6 maanden backpacken afsluiten (helaas, het enige minpuntje van 2010).
- Twee keer Oud en Nieuw vieren; één volgens de Westerse traditie in Sydney en Chinees Oud en Nieuw in Maleisië
2. Hield ik mij in 2010 aan mijn voornemens en maakte ik nieuwe voor volgend jaar?
Ik neem me ieder jaar voor om niet aan te komen en dat houd ik ieder jaar weer netjes vol en daar ben ik trots op. Voor zijn mijn voornemens niet gekoppeld aan een nieuw jaar, maar aan mijn leven. Ik neem mezelf namelijk altijd voor om mijn dromen te volgen en dát te doen wat míj gelukkig maakt. Dat ging me uiteraard weer goed af in 2010 en 2011 zal echt niet anders zijn.
3. De mindere leuke kanten van 2010?
Werkelijk waar: alleen dat onze reis eindigde. Zelfs een hernia krijgen vind ik niet eens een mindere kant van 2010!
4. Is iemand in je vriendenkring/familie overleden?
Tijdens onze reis kregen we 4 kanker-gerelateerde berichten. Mijn oma overleed net voor onze vertrek. De opa van Dennis overleed tijdens onze reis, net zoals de moeder van Jumaima (ons gastkindje). Onze wereldreis eindigde dan ook met een begrafenis in London. En we hebben de ook tante van Dennis begraven toen we terug kwamen.
5. Welke landen bezocht ik?
Omdat de reis doorlopend was noem ik van 2010: Verenigde Staten, Mexico, Cook Eilanden, Nieuw Zeeland en in 2011:, Australië (inclusief Tasmanië), Singapore, Maleisië, Thailand, Laos, China (Hong Kong), Engeland (London), België en Duitsland.
6. Wat zou je in 2011 willen hebben wat je in 2010 niet had?
Hebben? Mijn motorrijbewijs én een motor. Ik start in maart met mijn lessen. En ik wil in 2011 van mijn hernia af, natuurlijk
7. Welke datum blijft je bij van dit jaar door een leuke herinnering? Welke?
Dat is werkelijk niet te benoemen als je een wereldreis hebt gemaakt!!
8. Je grootste doel wat je bereikt hebt dit jaar?
Ik wilde na terugkomst van de reis beginnen als fotografe, een portfolio opbouwen en naam maken. Dat is allemaal gelukt!
9. In wat faalde je?
Ik geloof niet in falen, dus ik ben nergens in gefaald. Ik geloof wel in leren van je gemaakte beslissingen. Maar zelfs een foute beslissing heb ik geen moment genomen in 2010.  
10. Was ik dit jaar veel ziek of had ik veel letsel opgelopen?
Nee! Ik heb de wereldreis gemaakt zonder een moment van zwakte of ziekte. Ik liep alleen een hernia op 3 maanden geleden en ik heb deze nog steeds. Maar zelfs dat beschouw ik niet als ziekte. Eerlijk gezegd vind ik dat een gezond en sterk lichaam heb.
11. Wat was het beste wat je hebt gekocht?
Mijn tattoo die ik heb laten zetten in de shop van Kat von D! Absoluut de beste blijvende herinnering aan een geweldige reis!
12. Wat heb je gemist in 2010?
- De kerstdagen in de sneeuw! Ik vierde het in Sydney en vond het verschrikkelijk om met kerstdagen in een warm land te zijn!
- Het dragen van mijn corsetten (gelukkig kon dat weer per april)
13. Wie zijn gedrag heeft je verbaasd?
Mijn eigen gedrag; dat ik nog steeds elke week aan de reis terug denk en dat ik moeilijk de grens kan herinneren van 2009 naar 2010. Door het reizen is het een vage lijn en loopt het in elkaar over. Alles voelt als gisteren, terwijl ik nu al langer dan een half jaar terug ben in Nederland.
14. Waar heb ik het meeste geld aan uitgegeven?
Aan onze vliegtickets en autohuur. Los daarvan, mijn tattoo.
15. Waar was je heel, heel, heel erg enthousiast over?
De wereldreis, natuurlijk. Elke seconde van de dag en dat 6 maanden lang. En nog steeds mis ik het. 16. Welk liedje doet je denken aan het jaar 2010?
Elbow – Ground for Divorce
17. Vergeleken met vorig jaar ben je nu:
in staat om al 3 maanden lang 'ziek' te zijn, maar me niet te vervelen.
18. Wat zou je willen dat je meer had gedaan?
Nog méér genoten van de reis. Maar aan de andere kant is dat vrijwel onmogelijk.
19. Wat zou je willen dat je minder had gedaan?
Er is niets wat ik minder had willen doen.
20. Hoe vierde je Kerstmis?
Ik heb 4 dagen kerst gevierd. We hadden wat in te halen. Dag 1 met mijn broer en zijn gezin, dag 2 (kerstavond) met mijn zwager en zijn vriendin, dag 3 (kerst) met mijn ouders en de rest van de familie en dag 4 zijn we naar het openluchtmuseum gegaan met mijn ouders en daarna romantisch uit eten met z'n tweetjes. En ik ben ontzettend verwend met schitterende cadeautjes!
21. Wat wil ik bereiken in 2011?
Mezelf verder ontwikkelen als fotografe en daar bekend mee worden. En een baan vinden die dáár bij aansluit en niet andersom. 22. Wat was mijn favoriete tv programma?
- True Blood, tijdens de reis gekregen en thuis op Fox de rest gezien. En… as we speak.. is er al dagen een True Blood marathong op Fox op tv. Hoe typisch!
- Supernatural. Ik heb gisteren seizoen 5 binnen gekregen op dvd.
- Outnumbered. Een geweldige serie die ik per toeval 'ontdekte' op Fox.
23. Wat ga ik zeker doen in 2011?
- een nieuwe tattoo (ik wil namelijk een hele sleeve)
- samen met Puck & Erik op reis naar de Verenigde Staten en anders Nieuw Zeeland
- mij laten inschrijven bij de KvK als fotografe
- genezen van mijn hernia
24. Wat was het beste boek wat je hebt gelezen?
Tijdens de reis heb ik de 'The Subtle Knife gelezen' toen ik de 'His Dark Materials' trilogie in een hostel in Greymouth (NZ) lag liggen. Het 1e deel kende ik al. Maar toen ik begon aan 'The Amber Spyglass', lukte het me niet om die in het Engels te lezen. Zo pittig! Dat is me nog nooit gebeurd. Ik heb de Nederlandse versie gekregen voor Kerst. Door de medicijnen voor mijn hernia kon ik me niet goed concentreren, dus ik heb het laatste half jaar nauwelijks gelezen. Tijdens de reis heb ik ook minder gelezen.
25. Heb je een nieuwe musical ontdekt?
Dit jaar geen musical bezocht
26. Wat kreeg je voor Kerst?
Een mooi spiegeltje, body lotion van mijn favo merk Rituals, een schitterende WOW lingerie setje, de 'Amberkleurrige kijker, een zakhorloge en een luchtbevochtiger (omdat ik te veel last had van de droge lucht).
27. Wat was je favoriete film van dit jaar?
Harry Potter en voor de rest heb ik teveel gezien, dat ik niet meer weet welke gekoppeld zijn aan 2010.
28. Wat deed je op je verjaardag en hoe oud werd je?
Ik was nog niet lang terug, dus heb mijn 32e verjaardag rustig gevierd met vrienden en gezellig Party & Co gespeeld.
29. Wat zou mijn jaar nog mooier hebben gemaakt?
Als we nog eens 6 maanden aan onze 6-maandse wereldreis hadden kunnen plakken!
30. Hoe zou jij je kleding style beschrijven van 2010?
Haha…. backpackerig (lees: praktisch) voor de eerste helft en de welbekende unieke Sheila stijl voor de rest van het jaar.
31. Wat hield je met beide benen op de grond?
De berichten dat mensen kanker hadden gekregen tijdens onze reis.
32. Wie miste je in 2010?
Sinds ik terug ben, mis ik mijn leven als backpacker. Met name Nieuw Zeeland mis ik.
33. Wie waren de leukste personen die je dit jaar leerde kennen?
- Simon, de Brit die we leerden kennen in Greymouth (NZ) en met wie we zijn gaan samenreizen door Tasmanië
- Claire & James, de Britten die we leerden kennen op de Cook Eilanden en met wie we een maand door Australië hebben gereisd.
- Jana, onze couchsurfer host in San Antonio, de Verenigde Staten

Vorig jaar 6 december
Locatie: Wellington & Taupo, Nieuw Zeeland
Accomodatie: Blackcurrent Hostel
Hoogtepunt van de dag: Slenteren door Wellington en samen dineren met 'fellow backpackers' Kathrin, Richard & Jeroen.
Minpuntje van de dag: Over 2 dagen verlaten we Nieuw Zeeland
Afgelopen weken: USA verlaten met een nieuwe tattoo – duiken en chillen op de Cook Eilanden – het geweldige en schitterende Nieuw Zeeland bereisd en klaar maken voor vertrek richting Australië

Vandaag 6 december
Locatie: Arnhem
Accomodatie: Thuis
Hoogtepunt van de dag: In mijn eentje genieten van een chocolade fondue, pijn ( dus ik heb nog steeds een hernia).
Minpuntje van de dag: Een leeg gevoel, pijn (dus ik heb nog steeds een hernia)
Afgelopen weken: binnen zitten en achter lopen met mijn foto bewerkingen, maar wel een geweldige Sinterklaasviering heeft gehad

Hoe kan ik zo stom zijn? Hoe haal ik het in mijn hoofd om aan te kondigen dat ik 'terug' ben, terwijl ik onder de drugs zit? Aaah… oh ja… daarom.

Per eind september werd ik wakker van verschrikkelijke, gruwelijke en onbekende pijnscheuten in mijn rechterbeen. Na meerdere bezoeken aan de huisarts, de dokterspost en de 2e hulp afdeling in het ziekenhuis (midden in de nacht) en een MRI-scan, werd vastgesteld dat ik een hernia heb. En gedurende die periode heb ik geschreeuwd en gegild van de pijn, omdat de huisarts mij niet geloofde dat mijn lichaam te sterk is voor een kleine pijnstiller. Inmiddels zit mijn lichaam sinds 28 september (min één week) onder de drugs en zit ik thuis.

Een hernia… Ik? Ik, die een half jaar over de wereld heeft gezworven met een rugzak (soms op de rug, het merendeel in een vervoersmiddel), die is wezen duiken, hiken, black water raften en wilde sky-diven en white water raften als het budget toereikend was geweest. Ik… die terug komt van de reis en een nieuwe camera heeft gekocht om me te kunnen storten op een carriére als fotografe? Ik… die, met uitzondering van die hernia, een gezond lichaam heeft en daar goed voor zorgt?

Afijn… ik heb een hernia en gebruik dus morfine om de pijn tegen te gaan. Dat van de hernia heb ik verbazendwekkend goed geaccepteerd, al zeg ik het zelf. Een gevolg van de lange reis, weet ik. Ik heb de verhalen gehoord dat mensen gemiddeld 6 tot 12 maanden bezig zijn om te genezen van een hernia. Heel vervelend, maar er zijn ergere ziektes! En ik heb tenminste geen hernia gekregen tijdens onze wereldreis! Geloof me, dát was pas op z'n zachts een ramp geweest! Ik kan het accepteren dat ik voorlopig niet kan badmintonnen of klimmen, dat ik niet te lang moet bewegen en liever de lift neem dan de trap. Waar ik echter wél moeite mee heb, is de gevolgen van morfine gebruik. Ik merk dat ik niet 100% mezelf ben en dat kan ik niet altijd accepteren.

Een spannend boek, een indrukwekkende film, pittige discussies, 100 dingen tegelijk doen, adrem zijn? Ik kan het allemaal niet meer volgen. Toen ik net begon met het innemen van morfine, bleek ik zelfs woorden over te slaan. En het vormen van zinnen kostte me teveel energie. Nu gaat dat beter, maar hoe langer ik praat, hoe slechter dat gaat. En hoe langer ik typ, hoe meer taalfouten ik maak (en dat vind ik héél erg, want ik maak ze normaliter niet tot weinig). Ik kan me moeilijk concentreren en een ingewikkeld gesprek kan ik niet volgen. Met een bord op schoot eten en tegelijk iets proberen te volgen op tv is nu te hoog gegrepen voor me. En wat voor mij ook erg is, als beginnende fotografe… de morfine zorgt er voor dat ik 0,0 creatief ben! Shoots heb ik afgezegd en verplaatst naar volgend jaar maart, ik kan geen poses bedenken en ik kan me natuurlijk niet in alle bochten wringen voor de beste hoek. En het geldt ook voor schrijven. Ik heb er moeite mee om een 'topic' te bedenken, moeite om me er vervolgens op te concentreren en ik merk dat de morfine me ook wat lusteloos maakt. Erg frustrerend! Ik ben 2 weken terug begonnen met het halveren van de dosering en dat gaat. Ik heb misschien soms meer pijn, maar dat vind ik niet erg. Het herinnert me er ook aan dat mijn hernia niet over is en dat is voor een levendige persoon als ik wel zo veilig.

Dat ik dus een hernia heb, is voor jullie niet zo interessant en boeiend. Maar het is misschien wel even handig om te weten dat ik morfine gebruik en dat dát wel een grote invloed heeft op mijn dagelijkse leven. En omdat mijn leven de laatste weken én de komende weken dood saai is geweest en zal blijven, trakteer ik jullie maar op wat Nieuw Zeeland reis foto's. Geen idee of jullie daar blij van worden, maar daar moet je het maar mee doen

Dus… herstel… op dat eerder geplaatste logje…
Ik ben bijna terug! Ik had dit veel beter moeten timen!!

Jullie leuke en lieve berichten waren fantastisch om te lezen. Maar blijkbaar heeft de persoon (ja, ik weet wie, want 1 + 1 =…, maar die aandacht gun ik haar ook weer niet) die dit bericht anoniem heeft achter gelaten mij het meest gemist. Want.. waarom zou je anders nadat ik eenjaar niet heb geblogd, kijken of er inmiddels een blogje staat en dan zo je best doen om het me te laten merken? Natuurlijk ben ik ook een getrouwd burgertrutje (logisch toch, ik heb geen kinderen, geen auto, dreads en een man met wie ik 6 maanden ben wezen backpacken. Dat is één en al truttigheid, vind ik ook). Maar ik ben de beroerdste niet en wil deze persoon best haar 15 minutes of fame geven:

Niemand heeft je gemist hoor. We waren blij dat je weg was. We hebben nog nooit iemand gezien die zo de aandacht op haarzelf wil vestigen. Buitensporig op de manier waarop jij jezelf continue in the picture wil zetten terwijl je eigenlijk gewoon een getrouwd burgertrutje bent met een huisje. Bah bah bah

Jaloezie, onzekerheid, lafheid…. zucht….

Maar omdat ik hier verder boven sta, zal ik op kort termijn dit logje ook weer verwijderen. Er zijn belangrijkere dingen te melden

September 2009… samen met mijn man pakte ik het vliegtuig om 6 maanden lang over de wereld te zwerven en alles achter ons te laten. We hebben 6 maanden + een week genoten van elke minuut en zonder enige aarzeling zouden we het morgen weer doen. Er is zo veel heerlijks gebeurd en ik heb zoveel gezien en meegemaakt. Maar het leven heeft bij jullie ook niet stil gezeten. Want in een jaar tijd kan veel gebeuren.

Het gaat mij niet lukken om van iedereen een jaar aan blogjes te lezen en zo de tijd in te halen. Maar.. ik wil wel heel graag weten wat voor jullie hebben meegemaakt sinds september 2009 tot het heden! Kindjes, een nieuwe baan, verliefdheid, afscheid van iemand.. En omdat niet iedereen mijn reisavonturen gevolgd heeft, willen jullie misschien ook in het kort weten wat ik heb meegemaakt. En daarom zijn lijstjes uitgevonden! Ik ben gek op lijstjes. Hierbij mijn jaar in vogelvlucht en ik vraag aan jullie of jullie de moeite willen nemen om de vragen te beantwoorden. Denk terug aan het moment van vorig jaar tot vandaag en zo ben ik weer enigzins op de hoogte..

Wat is het mooiste wat jou is overkomen sinds september 2009?
De hele reis die ik heb gemaakt. Er is niets mooiers dan de mogelijkheid te nemen om te reizen. Om met niets meer dan een gevulde rugzak en een beperkt/bepaald budget jezelf een andere levensstijl aan te meten. Elke dag wordt  gevuld door enkele basis ingrediënten; waar slaap ik vanavond en wat eet ik vandaag en de rest bouw je er om heen.. wat zal ik vandaag eens doen? Blijf ik hier nog even, vertrek ik vandaag, ga ik naar links, ga ik naar rechts? Ik genoot van letterlijk alle vrijheid die élke dag me geboden heeft en dat mis ik. Met iedereen die je onderweg ontmoet, bouw je een band. En soms besluit je zelfs om elkaar elders te weer ontmoeten om vervolgens samen te gaan reizen. Ik heb genoten van het slapen in dorms, omdat ik het als een verrassing zag met wie ik nou weer mijn accommodatie ging delen dan alleen mijn man. Nieuwe mensen en hun culturen leren kennen is voor mij een cadeautje.

Met wat ben je in aanraking gekomen wat grote indruk op je heeft gemaakt?
Het couchsurfen. Een geweldig concept waar ik dankbaar gebruik van heb gemaakt tijdens het reizen.